အခ်စ္ဆိုတာ.....

အခ်စ္ဆိုတာ ထူးဆန္းပါတယ္၊ မထင္မွတ္တဲ့ အခိုက္အတန္႔ေလးတခုမွာ ဘယ္သူမွမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ေလး ခိုေအာငး္ေနခဲ့ တာ ကိုယ္ကိုတိုင္ေတာင္မသိလိုက္ပါဘူး၊ အခ်စ္က ၀င္ခြင့္မေတာင္းခဲ့သလို တံခါးလဲမေခါက္ခဲ့ဘူးေလ။
ကိုယ္ သတိထားမိလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူက နွလံုးသားကို ေနရာလပ္မရွိေအာင္ ၾကီးစိုးေနခဲ့ျပီ။ ဒီေန့က အမွတိတရေန့ေလး တခုမိုု့ အခ်စ္အေၾကာင္းေရးလိုက္တာပါ၊ e-card တခုထဲက စာသားေလးေတြေပါ့၊
ခ်စ္သူ
ေအးျမတဲ့ မနက္ခင္းေတြ.....
ေႏြးေထြးတဲ့ ေဆာင္းရာသီေတြ.....
မင္းဖန္ဆင္းေပးခဲ့တာပါ
ငါ့ရဲ့
ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးေတြကို
အလိုလိုက္ျပီး နားလည္ေပးနိုင္စြမ္းေတြ....
မင္းဆီမွာဘဲရွိတာပါ
ငါလိုခ်င္တဲ့
ေထြးပိုက္မႈေတြ.....
အနမ္းေတြ....
အၾကင္နာေတြ....
အားလံုးဟာ မင္းရွိေနမွ ျပည့္စံုးမွာပါ
ခ်စ္သူ....
မင္း ငါ့ဘ၀ထဲေရာက္လာတာ
ငါ့အတြက္ ကံေကာင္းခ်င္းတရပ္ပါဘဲ
မင္းက ......
ငါ့ရဲ့ တန္းဖိုးမျဖတ္နိုင္တဲ့ နတ္သားေလးပါဘဲ
မင္းကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ခ်စ္သူ

မိုးရာသီ ႏွင့္ က်မ

က်မကို လူေလာကထဲ အေရာက္ပို့ေပးလိုက္တာ မိုးရာသီရဲ့ ရက္တစ္ရက္မွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ထင္တယ္ က်မေမြးေန့နီးရင္ မိုးေတြရြာေတာ့တာဘဲ မိုးနဲ့ ဒြန္တြဲတယ္ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့။ ေျပာၾကပါတယ္ ေအးခ်မ္းမဲ့ သေဘာေပါ့တဲ့။

မိုးရာသီရဲ့ အစ ဇြန္လတရက္မွာ က်မဘ၀ထဲကို ပထမဦးဆံုး တံခါးေခါက္၀င္လာတဲ့ ခ်စ္သူကို က်မေတြခဲ့တယ္ မွတ္မိေသးတယ္ အဲ့ဒါေန့က မိုးေတြရြာေနတယ္။ က်မကို ေပ်ာ္စရာေတြ ဖန္းတီးေပးခဲ တဲ့မိုးရာသီေပါ့။

ျမန္မာနိုင္ငံကေန က်မခ်စ္တဲ့သူေတြကို အားလံုးကိုထားခဲ့ျပီး ဟိုအေ၀းၾကီး တေနရာကို ထြက္လာခဲ့ရတဲ့ ေန့ကလဲ မိုးကာလထဲမွာဘဲေလ က်မကို ၀မ္းနည္းမူေတြေပးခဲ့တဲ့ မိုးရက္ေတြပါဘဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ သူေတြကိုလြမ္းရင္နဲ့ဘဲ က်မ အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ့တာ။

က်မ ဘ၀ထဲကို ဒုတိယေျမာက္ေရာက္လာတဲ့ အလင္းေရာင္ေလးက ျပီးခဲ့တဲ့ မိုးလကုန္ခါနီး တရက္မွာ Good Bye Baby ဆိုျပီးလက္ျပ ႏွဳတ္ဆက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီေန့က အျပင္မွာ မိုးမရြာခဲ့ပါဘူး ဒါေပမဲ့ က်မ ပါးျပင္ေပၚေတာ့ မိုးေတြရြာေနခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ မိုးရာသီက က်မကို ေပ်ာ္စရာ နည္းနည္းေလးေပးျပီး ေၾကကြဲစရာေတြခ်ည္ေပးေနခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်မ ဆုေတာင္းပါတယ္ ေနာက္ၾကံဳရမဲ့ မိုးရာသီက ေပ်ာ္ရြင္မွုေတြေပးတဲ့ မိုးရာသီျဖစ္ပါေစလို့.....

ေက်ာင္းတုန္းက

ေ၀ဇင္ ေက်ာင္းတက္တုန္းကပါ ၊ေ၀ဇင္တို့ေက်ာင္းမွာ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုရွိပါတယ္။ ေ၀ဇင္တို့ သူငယ္ခ်င္းအဖြဲ႕Indian, Chinese, Aussie ျပီးေတာ့ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူတို့အစာစားအစာေတြ တေယာက္ျပီးတေယာက္ ယူလာျပီးေကၽႊးၾကတယ္။ သူတို့အစားအစာေတြက ေ၀ဇင္တို့နဲ့ မစိမ္းဘူးေလ။ တေန့က်ေတာ့ ၾသစီမကေလ နင့္တို့ အစားအစားငါတို့မစားဘူးေသးဘူးတဲ့ ဆိုေတာ့ ေ၀ဇင္ ေခါင္းေၿခာက္ျပီေပါ့၊ ဟုတ္တယ္ေလ ျမန္မာအစားအစာဆိုတာ အေရာင္ေတြ ဆီေတြနဲ့ သယ္လို့ကမလြယ္ဘူးေလ။ အဲ့ဒါနဲ့ သယ္လို့လဲ လြယ္ သူတို့လဲ စားနိုင္မဲ့ဟာမ်ိဳး လုပ္ရမွာေလး ဆိုေတာ့ ေကာင္ညွင္းေပါင္းေလးဘဲလုပ္တာေပါ့၊ အကုန္လံုးလုပ္ကိုင္လို့ ျပီးမွ အုန္းသီး၀ယ္ဖို့ေမ့လာတယ္ေလ ဒါနဲ့အေမက ငါးေျခာက္ေၾကာ္ေလးနဲ့လဲ ေကာင္းပါတယ္ဆိုလို့ အေညာ္ခံျပီး ၾကြပ္ရြေနေအာင္ေၾကာ္တာေပါ့။
မနက္က်ေတာ့ သူတို့ကလဲ စားၾကည့္မယ္ေပါ့။ ဟို Asian ၂ေယာက္ကလဲ စားၾကည့္ျပီးေကာင္းတယ္ေပါ့။ ျပီးေတာ့ ၾသစီမ ကစားတယ္ ေကာင္းညွင္းေပါင္းစားျပီးေကာင္းတယ္တဲ့ ငါးေၿခာက္လဲစားျပီးေရာ ၾသစီမေလ ေမ်ာက္က က သလိုျဖစ္ျပီး ေ၀ဇင့္ ဆီကေလ ေကာင္းညွင္းေပါင္းဘူးယူျပီး တခါထဲ ငါးေၿခာက္ေတြ အကုန္လြတ္ျပီလိုက္တယ္ေလ ၊ ျပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္ နင့္ငါးေတြက ပုပ္ေနတာ အနံကိုေဟာင္ေနတာဘဲ နင္မသိဘူးလား တဲ့ ေ၀ဇင္ သူကိုဘာေျပာရမွန္းကိုမသိေတာ့တာ။ Asian ေတြကေတာ့ ငါးေၿခာက္စားဘူးတယ္ေလ။ သူကအခုမွစားဘူးတာ ျပီးေတာ့ ေ၀ဇင္ေကၽြးတာကလဲ အာျပဲေျခာက္ဆိုေတာ့…….