ပန္းအသြင္

သူငယ္ခ်င္း
တကယ္လို့ နင္ဟာ ပန္းကေလးတပြင့္ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ .........
နင့္ရဲ့ ဂုဏ္သကၡာေတြ၊ ဂုဏ္သတင္းေတြ၊ ရိုးသားမႈေတ၊ြ တည္ၾကည္ေလးနက္မႈေတြ နင္လုပ္သမွ်အရာေတြအားလံုးထဲက အေကာင္းေတြဟာ အဲ့ဒီ ပန္းကေလးရဲ့ ရနံေတြျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
နင့္ရဲ့ အတၱေတြ၊ မာနေတြ၊ နင္လုပ္ခဲ့သမွ်အရာေတြရဲ့ အဆိုးေတြဟာ အဲ့ဒီပန္းကေလးရဲ့ ဆူးခက္ေတြျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ သူငယ္ခ်င္း ႏွင္းဆီပန္းက အသြင္လဲလွပါတယ္၊ ရနံလဲ သင္းပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဆူးေတြနဲ့ ျပည့္ေနတယ္။ အဲ့ဒီဆူးေတြက ႏွင္းဆီကို ေကာင္းေကာင္း အၾကည္တန္ေစတယ္လို့ ငါထင္တယ္။ သူငယ္ခ်င္း တခ်ိဳ႕ပန္းေလးေတြကေလ ေၾကြသြားသည့္တိုင္ေအာင္ သူတို့ရဲ့ ရနံေလးေတြက သင္းေနေသးတယ္။ သူတို့ရဲ့ ရနံေလးေတြကို ေပ်ာက္ပ်က္မသြားေအာင္ ဖတ္တြယ္ထားၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ငါကေတာ့ေလ နင့္ကို ဆူးေတြနဲ့ ျပည့္ေနတဲ့ နွင္းဆီပန္း မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ငါကေလ နင့္ကို ဆူးကင္းျပီး ရနံသင္းတဲ့ပန္းကေလးျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အဲ့ဒီပန္းကေလးက နင္ကိုယ္တိုင္ နင္အတြက္ ဖန္ဆင္းေပးရမွာ
သူငယ္ခ်င္း..... တကယ္လို့ ငါကေန နင္အတြက္ဖန္ဆင္းေပးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့..... နင္ဟာ ငါ့အတြက္ပန္းေလးတပြင့္ဆိုရင္ နင္အေပၚမွာထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြ၊ ေမတၱာေတြ၊ ခင္မင္မွဴေတြ၊ နင္ပတ္သတ္ျပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားမွဴေတြက အဲ့ဒီပန္းေလးရဲ့ ရနံေတြေပါ့။ အဲဒီရနံေတြက ထာ၀ရအတြက္ သင္းပ်ံေနမွာေပါ့ ငါဆီမွာ နင့္အတြက္ အမုန္းဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ရွိလာမွာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒီပန္းေလးမွာ ဆူးမရွိပါဘူး။ ဆူးမဲ့တဲ့ ပန္းေလးတပြင့္ေပါ့။

အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္

ႏြယ္တပင္
ရင္မွာရွင္ေတာ့
သံေယာဇဥ္မွ်င္ .......

ေသခ်ာကာ
စူးစမ္းၾကည့္ေတာ့
အျဖဴေရာင္ျမင္ .......

အျဖဴအသြင္
ရင္တြင္ ဆင္ေတာ့
သူငယ္ခ်င္းပင္........

အေရာင္မလႊမ္း
အျဖဴလႊမ္းေတာ့
သက္ဆံုးတိုင္ခင္.......

မကန္းရံု တစ္မည္

လူတေယာက္ အူယားဖားယား ၀င္လာေျပာသည္။

"ေဒါက္တာ ကၽႊန္ေတာ့္ကို လုပ္ပါအံုး၊ ကယ္ေတာ္မူပါအံုး၊ ကၽႊန္ေတာ္ မ်က္လံုးအျမင္ေတြ ယိုယြင္း၊ ဆိုး၀ါးလာျပီး"
ေဒါက္တာဟု အေခၚခံရသူက ျပန္ေျပာလိုက္သည္။

"ဟုတ္လိမ္မယ္၊ ခင္ဗ်ားအျမင္ေတြ ယိုယြင္းလာတာေသခ်ာတယ္၊ ခင္ဗ်ားအခု၀င္လာတာ ေဆးခန္းမဟုတ္ဘူးဗ်၊ စာတိုက္ ပါ။ ကၽႊန္ေတာ္ကလဲ ဆရာ၀န္ မဟုတ္ပါဘူး စာတိုက္ စားေရးပါ"